Specjacja
Specjacją allopatryczna jest najczęstszym rodzajem specjacji: nowe gatunki zwierząt powstawały prawie wyłącznie tą droga. Izolację geograficzną, konieczną do zajścia specjacji allopatrycznej, wywołują ciągłe przemiany rzeźby Ziemi: zmiany biegu rzek; przemieszczenia lodowców; wypiętrzanie się nowych łańcuchów górskich; wynurzanie się pomostów lądowych, rozdzielających uprzednio połączone akweny; powstawanie małych odizolowanych zbiorników w miejsce dużych jezior. Bariera geograficzna będąca przeszkodą dla jednego gatunku może nie mieć wpływu na inny. Na przykład ptaki i pałka wodna nie zostaną odizolowane od macierzystych populacji, gdy w wyniku obniżenia poziomu wody jezioro podzieli się na mniejsze zbiorniki; ptaki z łatwością przelecą z jednego oczka wodnego do drugiego, a wiatr rozsieje pyłek i nasiona pałki. Ryby nie mogą jednak pokonać barier lądowych między zbiornikami i zostaną w nich odizolowane rozrodcze. Podczas epoki lodowej w Dolinie Śmierci w Kalifornii i Ne-wadzie powstały duże połączone jeziora. Zostały one zasiedlone przez jeden lub kilka gatunków karpieńców. Z czasem klimat się zmienił i wielkie jeziora wyschły, pozostawiając po sobie izolowane niewielkie zbiorniki. Prawdopodobnie w każdym z nich żyła mała populacja karpieńców, które w wyniku dryfu genetycznego i doboru naturalnego stopniowo ewoluowały, przystosowując się do wysokiej temperatury, znacznego stężenia soli i małej zawartości tlenu w pustynnych zbiornikach.